Historia & kultura
Tre mijë vjet histori mesdhetare në një gadishull të veshur me pyje.
Butrinti është vendi arkeologjik më i rëndësishëm i Shqipërisë dhe Vend i Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s — një qytet i shtresëzuar ku ndërtuesit grekë, romakë, bizantinë, venedikas dhe osmanë lanë secili gjurmën e vet, sot i mbështjellë nga një park kombëtar mes një lagune dhe Jonit.
Qyteti i shtresëzuar
Kolonistët grekë nga Korfuzi e themeluan Butrintin (Bouthroton) që në shekujt VII–IV p.e.s., duke ngritur një shenjtërore kushtuar perëndisë shëruese Asklep dhe një teatër që përdoret ende si skenë sot. Roma e bëri koloni; bizantinët shtuan një bazilikë dhe një pagëzimore me dysheme mozaiku; venedikasit dhe osmanët e fortifikuan. Ecja nga teatri grek te kulla venedikase është një udhëtim nëpër çdo epokë të fuqisë mesdhetare.
Park kombëtar, jo thjesht rrënojë
UNESCO e regjistroi Butrintin në vitin 1992, dhe që nga viti 2000 është park kombëtar — rrënojat ndodhen brenda ligatinave, kanalit të Vivarit dhe ishujve të Ksamilit, të pasura me shpendë dhe pyll mesdhetar. Është një vizitë e lehtë nga Saranda, rreth 20 km në veri.
Shumica e vendeve arkeologjike të japin një qytetërim. Butrinti të jep gjashtë në një pasdite të vetme.